Capela de Esperela (Vigo)

A Capela de Esperela está adscrita á parroquia de San Xulián de Vigo.

Non aparece mencionada en ningún escrito antigo, aínda que si aparece a freguesía de Esperela en documentos medievais como nunha carta de dote do ano 1037 do libro “Tumbo de Sobrado” é como unha das peticionarias para a concesión do privilexio de fundación da Vila de Pontedeume, polo rei Alfonso X no 1270.

Está dedicada a Santa Mariña, santa galega que parece ser era de Xinzo de Limia, que se ten por avogosa dos oídos.

É un sinxelo exemplar do románico rural galego, dunha nave e un ábside rectangular máis baixo que a nave, cubertas con armadura de madeira a dúas augas con canzorros.

O arco de ingreso á capela maior, de perfil rectangular, presenta un lixeiro apuntamento. Ós pés da nave hai unha tribuna de madeira.

As dúas portas son de feitura arcaica con dintel monolítico, coa peculiaridade de ter enriba un arco de medio punto que semella de carácter ornamental. A espadana é de tipo barroco como case tódalas igrexas do contorno.

Destacan no seu cumio dúas cruces, unha enriba dun pelouro coroando a sancristía e outra encerrada nun círculo sobre a cabeza dun animal, que semella ser un touro, situada enriba do testeiro da nave. A figura do touro nas cruces cumiais aparece con bastante frecuencia na comarca como é o caso da Igrexa Parroquial de Mondoi, Porzomillos, Vilamourel ou unha Capela de San Cosme de Mántaras.

A igrexa está orientada coa cabeceira apuntando ó leste, simbolizando o camiño cara a salvación, pois segundo di o Xénese é no leste onde se atopa o Paraíso. Os anchos muros e a carencia de vanos buscan unha atmosfera de misterio e recollemento no interior característica do románico


© 2013 Concello de Paderne